Separacja

Rozwody Szczecin, Rozwód Szczecin , Adwokat rozwód Szczecin, Kancelaria Adwokacka rozwód Szczecin

Separacja

Każdy z małżonków może domagać się orzeczenia separacji wówczas, gdy między nimi nastąpił zupełny rozkład pożycia. W takiej sytuacji małżeństwo istnieje nadal, jedynie małżonkowie pozostają w separacji prawnej.

Przykładowe skutki separacji:
„Małżonek pozostający w separacji nie może zawrzeć małżeństwa. Jednak w pozostałych sprawach orzeczenie separacji ma takie same skutki jak rozwiązanie małżeństwa przez rozwód. Natomiast gdy przemawiają za tym względy słuszności, to małżonkowie pozostający w separacji mają obowiązek wzajemnie sobie pomagać, a nawet dostarczać środków wyżywienia (obowiązek alimentacyjny). W takiej sytuacji do aktu małżeństwa oraz do odpisu z niego zostanie wpisana wzmianka o tym, że małżonkowie pozostają w separacji, bądź że została ona zniesiona. Na zgodne żądanie małżonków sąd orzeka o zniesieniu separacji. Z chwilą jej zniesienia ustaną jej skutki. Sąd rozstrzyga wówczas również o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków. Ustanie skutków separacji oznacza, że prawa i obowiązki małżonków odradzają się”

Innymi słowy orzekając o separacji, sąd nie rozwiązuje małżeństwa (tak jak jest to przy rozwodzie). Z takim żądaniem może wystąpić nawet małżonek, który jest wyłącznie winny rozkładowi pożycia. Separacja zostanie orzeczona, nawet jeśli małżonek niewinny wyraża za swój sprzeciw przeciwko takiemu orzeczeniu sądu.
Natomiast gdyby drugi małżonek domagał się w takiej sytuacji rozwodzie, a w dodatku jego żądanie jest uzasadnione, to wówczas sąd orzeknie rozwód. Może się jednak zdarzyć, że w takiej sprawie orzeczenie rozwodu nie będzie dopuszczalne, natomiast żądanie separacji jest uzasadnione. W takim przypadku sąd orzeknie separację.

Orzeczenie separacji wywołuje określone skutki prawne. Przede wszystkim małżonkowie pozostający w separacji nie mogę zawrzeć innego związku. Dodatkowo, jeśli wymagają tego względy słuszności, małżonkowie pozostający w separacji są obowiązani do wzajemnej pomocy. Ustawodawca uregulował również reguły dostarczania środków utrzymania przez jedno z małżonków pozostających w separacji drugiemu. Co do zasady są one analogiczne jak przy orzeczeniu rozwodu. Należy jednak pamiętać, że w przypadku separacji obowiązek dostarczania środków utrzymania przez małżonka nieuznanego za winnego rozkładu pożycia nie wygasa po upływie pięciu lat od orzeczenia separacji. Dodatkowo obowiązek jednego małżonka do dostarczania środków utrzymania drugiemu. M.in. po orzeczeniu separacji, wyprzedza obowiązek alimentacyjny krewnych tego małżonka. W końcu orzeczenie separacji nie upoważnia, tak jak ma to miejsce przy rozwodzie, do powrotu do wcześniej posiadanego nazwiska. Warto również pamiętać, że separacja nawet po upływie pewnego czasu od jej orzeczenia nie przekształci się automatycznie w rozwiązanie małżeństwa
Ustalając, czy miedzy małżonkami nastąpił zupełny rozkład pożycia, sąd bierze pod uwagę te same przesłanki, jak wówczas, gdy orzeka o rozwodzie. Powinien więc ustalić, że miedzy małżonkami nastąpił zanik więzi duchowej, fizycznej, gospodarczej, a także jakiejkolwiek innej. Natomiast sąd nie bada, czy rozkład pożycia jest trwały, co jest jego obowiązkiem w trakcie wyrokowania o rozwodzie. Nawet jeśli przed sądem zostanie udowodniony zupełny rozkład pożycia, to sąd ma prawo nie orzec separacji wówczas, gdy ucierpiałoby na tym dobro wspólnych małoletnich dzieci małżonków, bądź gdy z innych względów orzeczenie separacji byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
O tym czy dobro wspólnych małoletnich dzieci nie ucierpi, sąd decyduje opierając się na takich samych przesłankach jak wówczas, gdy orzeka o rozwodzie małżonków dzieci przy rozwodzie.
Gdy małżonkowie nie mają wspólnych małoletnich dzieci i oboje żądają separacji, to wówczas sąd może ją orzec na ich zgodny wniosek. Musi jednak przy tym ustalić, że miedzy małżonkami istnieje zupełny rozkład pożycia a orzeczenie separacji nie jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Orzekając o separacji, sąd wskazuje, który z małżonków ponosi winę za zupełny rozkład pożycia. Natomiast na zgodne żądanie małżonków może zaniechać orzekania o winie. Gdy małżonkowie zgodnie domagają się orzeczenia separacji, sąd nie orzeka o winie. Natomiast można domagać się orzeczenia o winie. Wytoczenie powództwa o separację oraz o orzeczenie o winie rozkładu pożycia jest dopuszczalne, ponieważ oznacza ono brak zgody na orzeczenie separacji na zgodny wniosek stron, czyli na orzeczenie jej w postępowaniu nieprocesowym. Taki brak zgody prowadzi do umorzenia postępowania ze względu na brak identycznych roszczeń ze strony męża i żony. Mimo, że oba roszczenia dotyczyły separacji, to jednak powództwo zawiera jeszcze dodatkowo orzeczenie o winie rozkazu pożycia. Jeśli np: mąż zażądał orzeczenia o winie, w takim razie powinien wnieść nowy pozew, który sąd rozpozna w postępowań procesowym.



,

This entry was posted on 17 lutego 2015 and is filed under Porady prawne - Specjalizacja Rozwód. Written by: . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. Both comments and pings are currently closed.